1Horan ohjandajale. Davidan psalm. Sur’ Sünduižem, sinä oled kodvnu i tunded mindai. 2Sinä tedad, konz minä ištumoi i konz libun. Sinä el’gendad minun meled edahanpäi. 3Astun minä vai lebaidamoi, sinä ümbärdad mindai. Sinä tedad kaik minun matkad. 4Minun keles völ ei ole sanad-ki, a sinä, Sur’ Sünduižem, tedad sen sanan lujas hüvin. 5Sinä sebadad mindai ezilpäi i taganpäi, paned ičeiž käden minun päle. 6Minä čududelemoi sinun tedoho, se om korged, en voi sidä el’geta. 7Kuna lähten sinun Hengespäi dai pagenen sinun sil’mišpäi? 8Libun-ik taivhaze, sinä oled sigä, laskemoi-ik toižhe mirhu, sinä oled sigä-ki. 9Otan-ik zor’an suugad da lendan meren taga, 10sigä-ki sinun käzi talutab mindai, sinun oiged käzi tugedab mindai. 11Minä sanun: «Voib olda, pimed peitäb mindai, a päivänvauged ümbri minus tegese öks». 12Ka pimed ei ole sinun täht pimed, i ö om vauged kuti päiv: pimed om kuti päivänvauged. 13Sinä oled tehnu kaik minun südäimed, oled kudonu jo maman vacaspäi. 14Kitän sindai, miše oled tehnu mindai muga čudokahašti. Sinun tegod oma čudokahad, i minun heng tedab sen hüvin. 15Minun lud ei olnugoi sinuspäi peitos, konz mindai tehtihe peitoiči, konz mindai sätihe maman vacan süvüdes. 16Sinun sil’mäd nägiba minun eloniduižen. Sinun kirjaha om kirjutadud kaik minun päiväd, miččed minei om anttud, konz ni üht neniš päivišpäi völ ei olend-ki. 17Minun Jumal, miččed korktad oma minun täht sinun meled, i kut äi niid om! 18Ku zavodin lugeda, ka niid om enamb mi leted. Konz minä heraštun, ka olen völ sinunke. 19Voi, ku sinä, minun Jumal, veižid kadogehe jumalatomid! Mängat täspäi, verenhimoičijad! 20Vihanikad pagižeba sinun polhe pahoin, hö johtutaba sinun nimed muite. 21Sur’ Sünduižem, ka jose minä en navediška sinun vihanikoid, jose en käregande sinun vastustajiden päle? 22Kaikel südäimel en navedi heid, hö oma minun-ki vihanikad. 23Kodvi minun melid, hüvä Jumal, tundišta minun südänt, kodvi mindai i tundišta minun meled. 24I kacu, en-ik minä ole väral tel, ohjanda mindai igähižehe matkaha.
с русским текстом