1Horan ohjandajale. Davidan openduz,2sen jäl’ghe konz Doik Idumejalaine šuhahti Saulale korvha Davidan tulendas Ahimelehan kodihe. 3Mikš baffalitoi pahal, vägekaz? Jumalan armod oma kaiken minunke. 4Sinun kel’ pagižeb pahad, se om terav kuti bardveič, sinä manitai! 5Sinä armastad enamba pahut mi hüvüt, kelastust enamban mi tot. 6A sinä, sinä kelastelii kel’, sinä armastad surman sanoid. 7Sikš Jumal surmičeb sindai lophusai, hän tabadab sindai, tembaidab sinun elosijaspäi, ratkaidab sinun jured eläjiden maspäi.
8Nägištades necen oigedmeližed pöl’gästuba, hö nagraškaba händast i sanuba: 9«Täs om mez’, kudamb ei otand Jumalad abuhu, a uskoi ičeze keratud surihe eloihe, i vahvištui pahad tehtes». 10No minä olen kuti vihand voipu Jumalan pühäkodiš. Minä uskon Jumalan armoihe kaiken i igäks. 11Ižand, minä kitän igän sindai siš, midä oled tehnu. Minä uskon sinun nimehe, sinä oled hüvä ičeiž pühile.
с русским текстом