1Horan ohjandajale. Vätas gefalaižel vändimel. Asafan psalm. 2Pajatagat ihastuzpajoid Jumalale, meiden vägevale abutajale. Laskkat vesloid änid Jakovan Jumalale! 3Valikat psalm, otkat timpan, väkat heledal liral da arfal. 4Puhukat torvehe uden kun aigan, konz om täuz’ ku, konz om meiden praznik! 5Nece om käsk Izrail’ale, märičend Jakovan Jumalaspäi. 6Ižand andoi sen Josifan heimole, lähttes Egiptad vasthapäi. Sigä kulištin kelen änid, miččid edel en kulend:
7«Minä otin korman sinun hardjoišpäi, sinun käded jouduganziba puzuišpäi. 8Sinä laskid kidoid ičeiž gor’as, i minä päzutin sindai. Jurupil’viden keskespäi minä andoin sinei vastusen. Merivan vedenno minä kodvin sindai.
9Kule, minun rahvast! Minä sanun teile vahvas: Izrail’! Voi ku sinä kuližid mindai! 10Tošt Jumalad sinai ei voi olda, ala kumarte verhale jumalale. 11Minä olen Ižand, sinun Jumal, minä vein sindai Egiptan maspäi. Avaida su, i minä täutan sen.
12No minun rahvaz ei kundlend minun än’t, Izrail’ ei tahtoind anttas minun käzihe. 13Sikš minä jätin sen kovenuden südäimen valdha. Elägaha ičeze melen mödhe. 14Voi, ku minun rahvaz kundliži mindai, i ku Izrail’ kävuiži minun teidme! 15Minä hillendaižin teravas heiden vihanikoid, libutaižin ičein käden heiden vihanikoid vaste.
16Ked ei navedigoi mindai, lanksižiba maha minun edehe, i heiden alenzoituz püžuiži igän. 17A ičein rahvahan minä sötaižin parahimal nižul i jotaižin heid medel kal’l’ospäi.»
с русским текстом