Davidan kitändpajo pertin letes. 1Pajatagat Ižandale uz’ pajo! Pajata Ižandale, kaik ma! 2Pajatagat Ižandale, ülenzoitkat hänen nimed! Sanelgat päiväspäi päivha hänen päzutandradoiš. 3Sanelgat hänen hoštoteses rahvahiden keskes, hänen čudoiš kaikiden rahvazroduiden keskes.
4Sur’ om Ižand, ülenzoitkat händast, varaikat händast, hän om ülembaine jumaloišpäi. 5Toižiden rahvahiden jumalad ei olgoi tozijumalad, a Ižand om tehnu taivhad. 6Hänen oma hoštotez da suruz’, vägi da čomuz’ oma hänen pühäkodiš.
7Tundustagat, kaik man rahvahad, Ižandan hoštotez da vägi! 8Ülenzoitgat Ižandan nimen arvod, tulgat hänen pühäkodin ezitanhaze da togat lahjad! 9Kumarkatoiš Ižandale pühäs čomudes. Säraida hänen sil’miden edes, kaik ma! 10Sanugat mirun rahvahile: Ižand om kunigaz! Sikš ma om vahvoil alandusil, ei likahta. Hän pidäb oiktan sudan mirun rahvahiden päl.
11Ihastugha taivhad, kidastagha hüviš meliš ma, jorotagha meri da kaik, midä sigä om! 12Ilostugha pöudod da kaik, midä sigä om! Olgat ihastusiš kaik mecan pud 13Ižandan sil’miden edes hänen tulendan täht! Hän tuleb sudimaha mad. Hän sudiškab mad oiktal sudal, sen rahvahid ičeze toden mödhe.
с русским текстом