Выбрать язык
Выбрать рассказ Ветхого Завета
Выбрать рассказ Нового Завета
Иосифын эн кугу изаже, Рувим, моло дечын порырак лийын. Пуштмо нерген кутырымым колмеке, тудо шольыжым утараш да ачаж деке пӧртылташ шонен пыштен. Садлан Иосифым келге вынемышке илышынек кудалташ темлен. Рувимын мутшо дене чыланат кӧненыт. Толын шумекше, изаж-влак Иосифын мотор вургемжым кудаш налыныт. Вара шкенжым кукшо вынемыш кудалтеныт. Шонымыштым шуктымеке, кочкаш шинчыныт.
Тиде жапыште верблюд дене тӱрлӧ сатум Египетыш наҥгайыше сатучо-влакын караванышт койын. Иуда лӱман изаже пуштмо олмеш Иосифым ужален колташ темлен. Тиде ой дене Рувим деч моло чыланат келшеныт, тудыжо тыгодым тыште лийын огыл. Иосифым, вынем гыч луктын, коло ший оксалан ужален колтеныт. А налше-влак тудым Египетыш наҥгаеныт.
Тыге лиймеке, изаж-влак казам шӱшкылыныт. Иосифын вургемжым вӱр дене амыртен, ачашт деке намиеныт да каласеныт: «Ме теве тидым муын улына. Ончал, эргычын вургемже огыл?» Иаков вургемым пален да чон йӧсыж дене кычкырал колтен: «Тиде эргымын чиемже! Иосифым янлык кӱрыштын пытарен да кочкын!» Тыге Иаков, шоялан ӱшанен, йӧратыме эргыжын йоммыжлан чон йӧсын ойгырен, кужуншортын.