Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ ПАВЕЛЫН КОРИНФЯН-ВЛАКЛАН КОЛТЫМО ИКЫМШЕ СЕРЫШЫЖЕ | 1-Е ПОСЛАНИЕ К КОРИНФЯНАМ |
15 Глава | Глава 15 |
| 1Напоминаю вам, братия, Евангелие, которое я благовествовал вам, которое вы и приняли, в котором и утвердились, | |
| 1-2 Иза-шольо-влак, мый тыланда Поро Уверым каласкаленам, а те тудым шӱмышкыда пыштенда, тудын негызыштыже пеҥгыдын шогеда да, могайым мый тудым тыланда увертаренам, тугайым кучеда гын, тудын гочак утаралтыда – арам огыл те ӱшаныше лийында гын, тыге лиеш. Тиде Поро Уверым тыланда шарныктем. | 2которым и спасаетесь, если преподанное удерживаете так, как я благовествовал вам, если только не тщетно уверовали. |
| 3 Молан мыйымат туныктеныт, тудым тыланда эн ондак туныктенам: Христос мемнан языкна верч колен, тидыже Возымаште каласыме семын лийын. | 3Ибо я первоначально преподал вам, что и сам принял, то есть, что Христос умер за грехи наши, по Писанию, |
| 4 Тудым тоеныт да, Возымаште каласыме семынак, Тудо кумшо кечын ылыж кынелын, | 4и что Он погребен был, и что воскрес в третий день, по Писанию, |
| 5 Кифалан кончен, вара латкок Апостоллан. | 5и что явился Кифе, потом двенадцати; |
| 6 Тылеч вара вичшӱдӧ утла иза-шольылан иканаште кончен, нунын кокла гыч шукышт кызытат илат, а южышт коленыт. | 6потом явился более нежели пятистам братий в одно время, из которых большая часть доныне в живых, а некоторые и почили; |
| 7 Вара Иаковлан, туддеч вара чыла Апостоллан кончен. | 7потом явился Иакову, также всем Апостолам; |
| 8 А чыла деч вара мыланем, луктын шумо гайлан, кончен. | 8а после всех явился и мне, как некоему извергу. |
| 9 Мый Апостол-влак кокла гыч эн изиже улам да Апостол маналташ ом йӧрӧ, вет Юмын черкыжым поктылынам. | 9Ибо я наименьший из Апостолов, и недостоин называться Апостолом, потому что гнал церковь Божию. |
| 10 Но кӧ улам, Юмын порылыкшо дене тудо улам. Тудын мылам ончыктымо порылыкшо арам лийын огыл: чыла моло Апостол деч шуко пашам ыштенам – чынжым, тидым мый огыл ыштенам, а Юмын мый денем улшо порылыкшо. | 10Но благодатию Божиею есмь то, что есмь; и благодать Его во мне не была тщетна, но я более всех их потрудился: не я, впрочем, а благодать Божия, которая со мною. |
| 11 Тугеже ме чылан – мыят, нунат – тыгак увертарена, да теат тыгак ӱшаненда. | 11Итак я ли, они ли, мы так проповедуем, и вы так уверовали. |
| 12 А колымаш гыч ылыжын манын, Христос нерген увертаралтеш гын, кузе тендан кокла гыч южышт колымаш гыч ылыж кынелмаш уке манын ойлен кертыт? | 12Если же о Христе проповедуется, что Он воскрес из мертвых, то как некоторые из вас говорят, что нет воскресения мертвых? |
| 13 Колымаш гыч ылыжмаш уке гын, Христосат ылыжын огыл. | 13Если нет воскресения мертвых, то и Христос не воскрес; |
| 14 А Христос ылыжын огыл гын, мемнан каласкалыме увернат арам, тендан ӱшанымыдат арам, | 14а если Христос не воскрес, то и проповедь наша тщетна, тщетна и вера ваша. |
| 15 адакшым ме Юмо нерген шоякым каласкалышыш лектынна, вет Христосым Тудо ылыжтен манын, чын ваштареш ойленна. Колышо-влак ылыжтыме огыт лий гын, тугеже Христосым Юмо ылыжтен огыл. | 15Притом мы оказались бы и лжесвидетелями о Боге, потому что свидетельствовали бы о Боге, что Он воскресил Христа, Которого Он не воскрешал, если, то есть, мертвые не воскресают; |
| 16 Вет колышо-влак огыт ылыж гын, Христосшат ылыжын огыл. | 16ибо если мертвые не воскресают, то и Христос не воскрес. |
| 17 А Христос ылыжын огыл гын, тендан ӱшанымыда арам, те але шкендан языкыштыда улыда, | 17А если Христос не воскрес, то вера ваша тщетна: вы еще во грехах ваших. |
| 18 да Христослан ӱшанен колышо-влакат пытеныт. | 18Поэтому и умершие во Христе погибли. |
| 19 А ме ӱшанен вучымынам тиде илыш жаплан гына Христос ӱмбаке пыштенна гын, тугеже чыла еҥ дечат пиалдыме улына. | 19И если мы в этой только жизни надеемся на Христа, то мы несчастнее всех человеков. |
| 20 Но Христос колымаш гыч ылыж кынелын, колышо-влак кокла гыч икымше. | 20Но Христос воскрес из мертвых, первенец из умерших. |
| 21 Колымаш айдеме гоч гын, тыгеже колышо-влакын ылыжмыштат айдеме гоч лийын. | 21Ибо, как смерть через человека, так через человека и воскресение мертвых. |
| 22 Кузе Адам гоч чылан колат, тыгак Христос гоч чылан илышым налыт, | 22Как в Адаме все умирают, так во Христе все оживут, |
| 23 но кажне шке черетше дене: тӱҥалтышлан Христос, вара Тудын толмыж годым Христосын еҥже-влак. | 23каждый в своем порядке: первенец Христос, потом Христовы, в пришествие Его. |
| 24 А вара, кунам Тудо чыла вуйлатымашым, чыла кучемвий ден куатым пытара да Кугыжанышым Юмылан, Ачалан, пуа, тунам мучаш лиеш. | 24А затем конец, когда Он предаст Царство Богу и Отцу, когда упразднит всякое начальство и всякую власть и силу. |
| 25 Чыла тушманым шке йол йымакыже пыштымешке, Тудлан кугыжаланаш кӱлеш. | 25Ибо Ему надлежит царствовать, доколе низложит всех врагов под ноги Свои. |
| 26 Пытартыш тушман семын колымаш пытарыме лиеш. | 26Последний же враг истребится--смерть, |
| 27 «Юмо чылажымат Тудын йол йымакыже пыштен»,*а но чылажымат Тудын кид йымакыже пуэн манын, Возымаш ойла гынат, раш: Тудлан чылажымат кид йымакыже Пуышо Тудын кид йымалныже огыл. | 27потому что все покорил под ноги Его. Когда же сказано, что Ему все покорено, то ясно, что кроме Того, Который покорил Ему все. |
| 28 А кунам чыла Тудын кид йымаке пуымо лиеш, тунам Эрге Шкежат кид йымаке Пуышын кидше йымаке Шкенжым пуа. Тунам Юмо чылаштат чыла лиеш. | 28Когда же все покорит Ему, тогда и Сам Сын покорится Покорившему все Ему, да будет Бог все во всем. |
| 29 Колышо олмеш тынеш пурышо еҥ-влак мом ыштат? Колышо-влак йӧршынат огыт ылыж гын, молан вара колышо-влак верч тынеш пурат? | 29Иначе, что делают крестящиеся для мертвых? Если мертвые совсем не воскресают, то для чего и крестятся для мертвых? |
| 30 Молан меат шагат еда шкенам орлыклан пуэна? | 30Для чего и мы ежечасно подвергаемся бедствиям? |
| 31 Мый кече еда колымаш тӱрыштӧ улам. Тидым, иза-шольо-влак, Господьна Христос Иисус ончылно тендан моктымыда дене*б товатлем. | 31Я каждый день умираю: свидетельствуюсь в том похвалою вашею, братия, которую я имею во Христе Иисусе, Господе нашем. |
| 32 Мый Ефесыште янлык-влак ваштареш айдемын тыглай амалже дене гына кучедалынам гын, мылам могай пайда? Колышо-влак огыт ылыж гын, «кочкаш-йӱаш тӱҥалына, вет эрла садак колена».*в | 32По рассуждению человеческому, когда я боролся со зверями в Ефесе, какая мне польза, если мертвые не воскресают? Станем есть и пить, ибо завтра умрем! |
| 33 Йоҥылыш ида лий: «Уда йолташ-влак поро койышым локтылыт». | 33Не обманывайтесь: худые сообщества развращают добрые нравы. |
| 34 Айык шонымашан лийза, чын корныш пӧртылза да языкым ида ыште. Вет тендан кокла гыч южышт Юмым огыт пале. Тыланда вожылашда ойлем. | 34Отрезвитесь, как должно, и не грешите; ибо, к стыду вашему скажу, некоторые из вас не знают Бога. |
| 35 Иктаж-кӧ ала йодеш: «Колышо-влак кузе ылыжыт, да капышт могай лиеш?» | 35Но скажет кто-нибудь: как воскреснут мертвые? и в каком теле придут? |
| 36 Шонен моштыдымо! Тыйын ӱдымет ок коло гын, тудо ылыжын ок керт. | 36Безрассудный! то, что ты сеешь, не оживет, если не умрет. |
| 37 Тый ӱдымет годым ончыкылык капым огыл, а пырчым, мутлан, шыдаҥым але иктаж весым гына ӱдет. | 37И когда ты сеешь, то сеешь не тело будущее, а голое зерно, какое случится, пшеничное или другое какое; |
| 38 Но Юмо шонымыж семын тудлан капым пуа, да кажне пырчылан – шке капым. | 38но Бог дает ему тело, как хочет, и каждому семени свое тело. |
| 39 Чыла чонанын капышт икгай огытыл: айдемын капше ик тӱрлӧ, вольыкын – вес тӱрлӧ, колын – ик тӱрлӧ, кайыкын – вес тӱрлӧ. | 39Не всякая плоть такая же плоть; но иная плоть у человеков, иная плоть у скотов, иная у рыб, иная у птиц. |
| 40 Уло пылпомышысо кап да мландымбалысе кап, но пылпомышысын чапше ик тӱрлӧ, мландымбалысын – вес тӱрлӧ. | 40Есть тела небесные и тела земные; но иная слава небесных, иная земных. |
| 41 Кечын йолгалтмыже ик тӱрлӧ, тылзын – вес тӱрлӧ, шӱдыр-влакын – эше вес тӱрлӧ, да йолгалтмышт дене шӱдыр-влак икте-весышт деч ойыртемалтыт. | 41Иная слава солнца, иная слава луны, иная звезд; и звезда от звезды разнится в славе. |
| 42 Колышо-влак ылыжме годымат тыгак лиеш: ӱдалтеш шӱймашке, кынелеш шӱйдымашке, | 42Так и при воскресении мертвых: сеется в тлении, восстает в нетлении; |
| 43 ӱдалтеш чап деч посна, кынелеш чапланен, ӱдалтеш ал деч посна, кынелеш вий дене, | 43сеется в уничижении, восстает в славе; сеется в немощи, восстает в силе; |
| 44 ӱдалтеш чон дене илыше кап, кынелеш шӱлыш дене илыше кап. Чон дене илыше кап уло, шӱлыш дене илыше капат уло. | 44сеется тело душевное, восстает тело духовное. Есть тело душевное, есть тело и духовное. |
| 45 Тыге возымо: «Икымше айдеме, Адам, илыше чон лийын»,*г а пытартыш Адам – илышым ыштыше шӱлыш. | 45Так и написано: первый человек Адам стал душею живущею; а последний Адам есть дух животворящий. |
| 46 Но ончыч шӱлышан огыл, а чонан лийын, вара шӱлышан. | 46Но не духовное прежде, а душевное, потом духовное. |
| 47 Икымше айдеме – мланде гыч, рок гыч улмаш, кокымшо айдеме – пылпомыш гыч Господь. | 47Первый человек--из земли, перстный; второй человек--Господь с неба. |
| 48 Рок гыч лийше айдеме могай улмаш, рок гыч лийше-влак чылан тугай улыт, да пылпомыш гыч толшо могай, пылпомышын еҥже-влак чылан тугай улыт. | 48Каков перстный, таковы и перстные; и каков небесный, таковы и небесные. |
| 49 Кузе ме рок гыч лийше айдемын сынан лийынна, тугак пылпомыш гыч Толшын сынанат лийына. | 49И как мы носили образ перстного, будем носить и образ небесного. |
| 50 Но тудым, иза-шольо-влак, ойлем: кап ден вӱр Юмын Кугыжанышын наследникше лийын огыт керт, шӱйшашлыкат шӱйдымылыкын наследникше ок лий. | 50Но то скажу вам, братия, что плоть и кровь не могут наследовать Царствия Божия, и тление не наследует нетления. |
| 51Говорю вам тайну: не все мы умрем, но все изменимся | |
| 51-52 Теве тыланда тайным ойлем: чылан огыл ме колена, но кенета, иктатыштак, пытартыш пуч пуалтыме годым чылан вашталтына. Пуч йӱк шокта, колышо-влак ылыжыт да шӱйдымӧ лийыт, да ме вашталтына. | 52вдруг, во мгновение ока, при последней трубе; ибо вострубит, и мертвые воскреснут нетленными, а мы изменимся. |
| 53 Тиде шӱйшашлыклан шӱйдымылыкыш вӱдылалташ кӱлеш, тиде колышашлыклан – колыдымашке. | 53Ибо тленному сему надлежит облечься в нетление, и смертному сему облечься в бессмертие. |
| 54 А кунам тиде шӱйшашлык шӱйдымылыкыш вӱдылалтеш да тиде колышашлык – колыдымашке, тунам Возымашын тиде шомакше шукталтеш: «Колымаш сеҥалтын, колымашым нелме». | 54Когда же тленное сие облечется в нетление и смертное сие облечется в бессмертие, тогда сбудется слово написанное: поглощена смерть победою. |
| 55 «Колымаш, кушто тыйын умдет? Вес тӱня‚ кушто тыйын сеҥымашет?»*д | 55Смерть! где твое жало? ад! где твоя победа? |
| 56 Колымашын умдыжо – язык, а языкын вийже – закон. | 56Жало же смерти--грех; а сила греха--закон. |
| 57 А мемнан Иисус Христос Господьна гоч мыланна сеҥымашым пуышо Юмылан тау! | 57Благодарение Богу, даровавшему нам победу Господом нашим Иисусом Христом! |
| 58 Тугеже, йӧратыме иза-шольым-влак, пеҥгыдын, чоткыдын шогыза. Господь дене ушнен ыштыме пашада арам ок лий манын пален, Тудын пашажым эре тыршен шуктыза. | 58Итак, братия мои возлюбленные, будьте тверды, непоколебимы, всегда преуспевайте в деле Господнем, зная, что труд ваш не тщетен пред Господом. |
*б 15:31 «Тендан моктымыда дене»: тидым «Тендан верч кугешнымем дене» манынат умылаш лиеш.
*д 15:54-55 Ис 25:8‚ Ос 13:14.
Глава 15